Koziołek przeprasza za cross posta czyli pamiętnik trolla

ajajajajaj
ja twój baterflaj
ajnidżju protekszyn
bądź mój samuraj

...czy jak to, kurka, było...

Pamiętacie mój wpis o Die Antwoord - retuszowanych cyckach, białych żulach z RPA i innych takich?

Otóż dzisiaj przeglądałem foty i znalazłem zdjęcie mojego przyjaciela Waldiego. Od razu stanęły mi przed oczami nasze wspólne, studenckie czasy i jego współlokator z pokoju na krakowskim Miasteczku Studenckim AGH.

Marcin - bo tak ten gostek miał na imię - zwany był RPA. Znaczy, jego starzy wynieśli się w cholerę z komunistycznego raju w latach osiemdziesiątych, uwożąc ze sobą niemowlę. Ów biały dzieciak po latach kilkunastu postanowił wrócić do kraju przodków na nauki i wylądował w Krakowie.

Wpadam raz do Waldiego. Na wejście wita mnie Marcin, wpierdalając mit-konserwę ze słoika.

- Cześć stary, co wpieprzasz?
- Coś dobrego. Spróbuj - i podaje mi kawałek jakiegoś białego mięska nabitego na zęby widelca.
- Mmmm, dobre... Co to za szit?
- To mięso z krokodyla. W smalcu.
- Eeee... Pierdolisz...
- Powaga. Mama wekuje mi i przysyła w paczkach - i chłop wyciąga "zza pazuchy" album i pokazuje zdjęcie, na którym stoi w rzeźniczym fartuchu, z nożem w ręce, przed rzędem wiszących na hakach wypatroszonych krokodyli. A wszystko na tle białych, gdzieniegdzie spryskanych krwią kafelków.

Przyznam, że zwątpiłem... Okazało się, że jego starzy mają udziały w zakładzie mięsnym, specjalizującym się w uboju gadów i synalek musi zapierdalać tam w każde wakacje.

A jeśli chodzi o Die Antwoord. Prosim: Enter the Ninja, czyli marzenia grzecznej dziewczynki o czarnym facecie z dłuuugim mieczem:

A ten mały, śmieszny (wg niektórych) człowieczek, to Leon Botha. Koleś chory na progerię. Miał wtedy dwadzieścia parę lat i był najdłużej dotąd żyjącym gościem, chorym na tę chorobę.

Umarł w zeszłym roku...

http://en.wikipedia.org/wiki/Leon_Botha

EDIT

Przyznam się, że prawie się popłakałem, oglądając TO

Śmierć to niedobra rzecz. Niestety czeka nas wszystkich.